Gujarat Times
S27 નવલકથા મરે પાછા વળીને તેની સામે જોયું એટલે દાઢીધારી માણસે ઈશારાથી તેને પોતાની પાસે બોલાવ્ય. ઓમર તેની પાસે ગયો એટલે તે માણસે તેની બાજુમાં પડેલી બેગમાંથી સીમકાર્ ભરેલું એક નાનકડું પ્લસ્ટક પાઉચ આપતા કહ્ય, ‘યે રખ્ખ. હર રોજ એક કાર્ યુઝ કરને કે બાદ કાટ કે ફેકના ભૂલના નહીં.’ ‘ઐસી ગલતી મૈ કભી નહીં કરુંગા ભાઈ. અભી ઔર ચાર કાર્ મેરે પાસ પડે હૈ.’ ઓમરે કહ્ય. ‘તો અભી યે જ્યદા કાર્ રખ લો. કોઈ હાલાત મે હમ દો-ચાર દિન નહીં મિલ પાયે તો કોઈ ભી દિક્કત નહીં આની ચાહિયે.’ ‘સહી બાત હૈ, ભાઈ.’ ઓમરે સીમકાર્ ભરેલું પાઉચ તેના હાથમાંથી લેતા કહ્ય. ‘યે ભી લે કે જાઓ.’ એ માણસે પાંચસોની નોટોના પાંચ બંડલ કાઢીને ઓમર તરફ લંબાવતા કહ્ય. ‘અભી ઈસ કી કોઈ જરૂરત નહીં હૈ ભાઈ.’ ઓમરે કહ્ય. ‘રખ લો. કભી અચાનક જરૂરત પડ સકતી હૈ. ઔર પૈસે કી વજહ સે કભી કોઈ કામ નહીં રુકના ચાહિયે. હમારે જૈસે ખુદા કે બંદો કો વૈસે તો પૈસો સે કોઈ મતલબ નહીં હૈ. હમે જન્ત નસીબ હોનેવાલી હૈ ઔર વહાં હૂર ભી મિલેગી. લેકીન જબ તક હમ ઈસ દુનિયા મે હૈ ઔર નેક કામ કર રહે હૈ તબ તક હમ પૈસો કી અહેમિયત ભૂલ ભી નહીં સકતે.’ ‘જી ભાઈ.’ કહીને ઓમરે નોટોના બંડલ લઈ લીધા. ‘ખુદા હાફીઝ.’ તે માણસે કહ્ય. ‘ખુદા હાફિઝ.’ ઓમરે કહ્ય અને તે ચાલતો થયો. ઓમર દરવાજાની બહાર નીકળ્ય એ સાથે દાઢીધારી માણસે એ વિશાળ રૂમના એક ખૂણે એક ટેબલ પર બેસીને કમ્પ્ટર પર કામ કરી રહેલા ત્રણ- ચાર છોકરાઓમાંથી એકને બોલાવ્ય. તે યુવાન નજીક આવ્ય એટલે તેણે તેને કઈંક કહ્ય. તે માણસે કહેલા શબ્દ ઓમર હાશમીએ સાંભળ્ય હોત તો તેના ગાત્રો શિથિલ થઈ ગયા હોત! તે દાઢીધારી માણસ ડૉન ઇકબાલ કાણિયા હતો! સાહિલ આજે તો તારે બહાર સૂવું હોય તો લોબીમાં સૂવું પડશે, કારણ કે અહીં તો એક જ રૂમ છે.’ હોટેલના રૂમમાં પ્રવેશ્ય પછી નતાશાએ મજાકમાં કહ્ય. ‘તું બેડ પર સૂઈ જા, હું નીચે ઊંઘી જઈશ.’ નતાશાની મજાકને અવગણીને સાહિલે કહ્ય. ‘કેમ ડર લાગે છે મારાથી?’ વોડકાના બે લાર્ અને એક સ્મલ પેગની અસર નતાશાના અવાજમાં થોડી- થોડી વર્તાતી હતી. તેણે હાથ ખેચીને સાહિલને બેડ પર ખેચતાં કહ્ય, ‘ચૂપચાપ સૂઈ જા અહીં બેડ પર મારી બાજુમાં.’ ‘નતાશા, અત્યરે મને તારાથી નહીં, મારાથી ડર લાગી રહ્ છે.’ સાહિલ પણ બિયરની બે બોટલની અસર હેઠળ હતો. નતાશાએ કંઈ બોલ્ય વિના તેની આંખમાં આંખ પરોવીને જોયું. નતાશાની મદહોશ આંખોએ સાહિલને લોહચુંબકની જેમ નતાશાની તરફ ખેચી લીધો. બંને ઉત્ટતાથી આલિંગનબદ્ધ થઈ ગયાં. બન્ન પોતાની જાત પરનો કાબૂ ગુમાવવાની અણી પર હતાં, પણ અચાનક સાહિલ નતાશાથી અળગો થઈ ગયો. ‘સાહિલ!’ નતાશાએ આશ્ચર્ભરી નજરે તેની સામે જોતાં કહ્ય. ‘નહીં નતાશા. અત્યરે આપણે બન્ન આલ્કહોલની અસર હેઠળ છીએ. આપણી વચ્ચ અત્યરે કંઈક થઈ જશે તો સવારે બંનેને અફસોસ થશે.’ નતાશા થોડીવાર તેને તાકતી જ રહી ગઈ! પછી તેણે સાહિલને કહ્ય: ‘કઈ માટીનો બનેલો છે તું! તારી જગ્યએ બીજો કોઈપણ પુરુષ હોત તો પોતાની જાત પર કાબૂ ન રાખી શક્ય હોત. કાલે તો મે મજાકમાં પૂછ્ય હતું, પણ અત્યરે સિરિયસલી પૂછું છું: તું ઇમ્પટન્ કે ગે નથીને?’ ‘ના. હું નોર્લ પુરુષ જ છું. એક્ચ્યઅલી હું પણ થોડી ક્ષણો માટે મારા પર કાબૂ નહોતો રાખી શક્ય એટલે જ તને વળગી પડ્ય હતો, પણ પછી મારા મનમાંથી જાણે કરંટ પસાર થઈ ગયો અને મે મારી જાતને રોકી લીધી.’ ‘હું તારી જગ્યએ હોત તો મારી જાત પર કાબૂ ન રાખી શકી હોત!’ ‘હું તારી જગ્યએ હોત તો મે પણ મારી જાત પર કાબૂ ન રાખ્ય હોત, પણ હું પુરુષ છું એટલે મારી જવાબદારી વધી જાય છે.’ ‘એટલે તું મને પ્રેમ કરે છે, પણ મારી સાથે સેક્સ્અલ રિલેશનથી દૂર જ રહીશ! પ્લટોનિક રિલેશનશિપ રાખીશ!’ ‘ના. એવું હરગિજ નહીં કહું, પણ અત્યરે આપણે ક્ષણિક આવેગમાં હતાં. અને ઘણીવાર ક્ષણિક આવેગમાં કોઈ પગલું ભરાઈ જાય એનો પાછળથી બહુ અફસોસ થતો હોય છે.’ બંનેના દિમાગ પરથી શરાબની અસર દૂર થઈ ગઈ. બેય મોડે સુધી વાતો કરતાં રહ્ય. છેવટે ઊંઘતાં પહેલાં નતાશાએ સાહિલને ગાઢ આલિંગન આપ્યુ અને તેના ગાલ પર ચુંબન કર્ુ. તેણે કહ્ય: ‘સાહિલ, આજે મારો તારા પ્રત્યનો આદર અનેક ગણો વધી ગયો. હવે તો તું બેડ પર મારી બાજુમાં જ ઊંઘી જજે. હવે મારો પણ મારી જાત પર કાબૂ રહેશે!’ ઓમર નીકળ્ય એટલે ડૉન કાણિયાએ તરત જ વિશાળ રૂમના બીજા છેડે બેઠેલા યુવાનોમાંથી એક યુવાનને બોલાવીને કહ્ય: ‘અય્યઝ, યે આદમી પર નઝર બનાયે રખના. ભરોસેવાલા લગતા હૈ લેકિન...’ ‘જી ઇકબાલભાઈ. વાજીદ ઔર યાકુબ ઉસ કે પીછે હી હૈ. વો જહાં ભી જાતા હૈ દોનોં મે સે એક ઉસ કે પીછે હી રહતા હૈ. કોઈ ઐસી-વૈસી બાત નહીં લગ રહી હૈ.’ ‘કોઈ ભી ખતરા લગે તો...’ કાણિયા બે સેકન્ માટે અટક્ય અને પછી બોલ્ય, ‘વાજીદ ઔર યાકુબ કો બોલ કે રખો કિ ગલતી સે ભી પુલિસ ઉસ તક પહુંચે યા વો પુલિસ તક પહુંચે તો...’ ‘સમજ ગયા ભાઈ.’ અય્યઝે કાતિલ ઠંડક સાથે કહ્ય. ‘મેડમ, અમે પૂરી ખાતરી કર્યા વિના કોઈપણ કામ કરતા જ નથી.’ પેલા યુવાને વૈજ્ઞાનક મોહિની મેનનને કહ્ય અને ફરી પોતાની વાત દોહરાવી: ‘અમે પૂરું રિસર્ કર્યા પછી જ તમને વિનંતી કરી રહ્ છીએ. તમે જ આ કામ કરી શકશો અને તમારા સિવાય આખા વિશ્વમાં કોઈ કામ કરી શકે એમ નથી એની અમને ખબર છે.’ તે માણસ ‘હું’ ને બદલે ‘અમે’ કહીને જ વાત કરી રહ્ હતો. મોહિની તેની બંદીવાન હોવા છતાં તે તેને ‘મેડમ’ કહીને જ સંબોધી રહ્ હતો. જો કે તે મોહિનીને માનારથે બોલાવતો હતો તે તેની સાથેના બે ગુંડાઓને ગમતું નહોતું. મોહિની તે માણસના ચહેરાને તાકી રહી. ચહેરા અને દેખાવ પરથી કોઈ મલ્ટનેશનલ કંપનીના સી.ઈ.ઓ. જેવો લાગતો આ માણસ વાસ્વમાં કેટલો ખતરનાક હતો! તે સામ, દામ, દંડ અને ભેદ અજમાવીને તેની પાસે દુનિયાભરના ભલભલા વૈજ્ઞાનકોને પણ અશક્ લાગતું કામ કરાવવા માગતો હતો. અને એ માટે તે પાછો ‘વિનંતી’ શબ્ વાપરતો હતો! મોહિનીને બરાબર સમજાતું હતું કે આ અતિ શિક્ષિત યુવાન અત્યત મીઠી ભાષામાં વાત કરી રહ્ છે, પણ એ શબ્દમાં ખોફનાક ધમકી છુપાયેલી છે. તે માણસે તેનું અપહરણ કરાવ્યુ હતું અને તેનાં માતાપિતાને પણ પોતાના કબજામા લઈ લીધા હતા. ‘મારાં માતાપિતા સાથે એકવાર વાત તો કરાવો, પ્લઝ.’ મોહિનીએ ફરીવાર આજીજી કરી. ‘ચોક્કસ વાત કરાવીશું. તમે અમારું કામ કરી આપશો એટલે માત્ર ફોન પર જ નહીં, તમે તેમને રૂબરૂ મળીને વાત કરી શકશો. એ પછી તમને અમારી પાસે રાખવાની કોઈ જરૂર જ નથી.’ ‘મારા માતાપિતા સલામત છે ને?’ ‘બિલકુલ. તે બંને મજામાં છે એની અમે તમને ખાતરી કરાવી હતી મેડમ, પણ ફરી એકવાર તમને ખાતરી કરાવી દઈએ.’ પેલા યુવાને કહ્ય અને પછી પોતાના આઈપેડ પર આંગળી ફેરવીને થોડી સેકન્ડ્ બાદ આઈપેડ મોહિની સામે ધર્ુ. ક્લઝ્ સર્કિટ કેમેરાની મદદથી ઝીલાઈ રહેલા દૃશ્માં મોહિનીનાં માતાપિતા દેખાઈ રહ્ય હતાં. મોહિનીના ચહેરા પર બે સેકન્ માટે રાહતની લાગણી આવી, પણ તરત જ પેલા યુવાને તેની એ લાગણી હણી નાખી. ‘અત્યર સુધી તો તમારા માતાપિતા સલામત છે, પણ તમે અમને સહકાર નહીં આપો તો આગળ અમે તમને આવી ખાતરી નહીં કરાવી શકીએ.’ તે યુવાનના અવાજના ટોનથી બંદીવાન મોહિની ફફડી ઊઠી. જિનિયસ વૈજ્ઞાનક મોહિની મેનનને અસંભવ લાગતું કામ કરી આપવા માટે દબાણ કરી રહેલો તે યુવાન હતો ઈશ્તયાક અહમદ, આખા વિશ્વને ધ્રજાવી રહેલા ખતરનાક આતંકવાદી સંગઠન આઈએસની ભારતની પાંખનો કમાન્ર અને આઈએસના વિશ્વભરના ટોચના ત્રણ લીડર્માંનો એક! સાહિલ સવારે અગિયારને બદલે દસ વાગ્ય મહાલક્ષ્ પહોંચી ગયો. તેણે રાજ મલ્હોત્રની કંપનીઝના હેડક્વાર્ર ‘મલ્હોત્ર હાઉસ’થી થોડે દૂર એક રેસ્ટરાંમાં બેસીને થોડો સમય પસાર ર્યો. નતાશાએ તેને એ.સી. કેબમાં રાજ મલ્હોત્રને મળવા મોકલ્ય હતો. તેણે કહ્ય હતું કે તું લોકલ ટ્રનની ભીડમાં જઈશ તો તારાં કપડાં ચોળાઈ જશે. તારા શરીરમાંથી પરસેવાની વાસ આવશે અને એને કારણે તારો આત્મવિશ્વસ ડાઉન થઈ જશે. નતાશાએ જબરદસ્ત કરીને તેને દસ હજાર રૂપિયા પણ આપ્ય હતા. તે તો કપડાંનાં બિલ, ડિનર-ડરિન્નાં બિલ અને હોટેલના રૂમનાં ભાડાના પૈસા બાદ કરતાં બાકી બચેલા પૈસાના સરખા ભાગ પાડતી હતી, પણ સાહિલે આનાકાની કરતાં તેણે નમતું જોખવું પડ્યુ હતું. તોય છેવટે દસ હજાર રૂપિયા તો તેણે સાહિલને પરાણે આપ્ય હતા. નતાશા સાથે વિતાવેલી બે રાતની વાતો સાહિલના માનસપટ પર ઊભરી આવી. કોઈએ સાહિલને બે દિવસ પહેલાં એવું કહ્ય હોત કે આવતા અડતાલીસ કલાકમાં તારી જિંદગીમાં આવું બધું થવાનું છે તો સાહિલ એવું કહેનારા પર હસી પડ્ય હોત. સાહિલને નતાશાની વાત યાદ આવી ગઈ કે સમય બદલાય ત્યરે માણસ સપનામાં પણ વિચારી ન શકે એ રીતે તેની જિંદગી બદલાઈ જતી હોય છે. નતાશાની ઈશ્વર પરની આસ્થ અને નસીબમાં હોય એ જ થાય એવી બધી માન્તા યાદ આવી એટલે સાહિલના ચહેરા પર સ્મત ફરકી ગયું. તે અને નતાશા આ મુદ્દ બે અંતિમ ધ્રવ પર વિચારતાં હતાં. આ મુદ્દ જ નહીં, બીજા કેટલાય મુદ્દ તે બેય અંતિમ છેડાના વિચારો ધરાવતાં હતાં અને એવા કોઈ મુદ્દ ચર્ચા થાય ત્યરે બંને વચ્ચ બરાબર જામી પડતી હતી. જોકે તે બંને વચ્ચ તેમના વિચારભેદને કારણે ક્યરેય એવી નોબત નહોતી આવી કે તેમની દોસ્ત તૂટી જાય. સાહિલ અને નતાશા એક મુદ્દ સંપૂર્પણે સહમત હતાં કે દોસ્ત વચ્ચ મતભેદ હોવા જોઈએ, પણ વાત ક્યરેય મનભેદ સુધી ન જવી જોઈએ. વિચારોમાં ખોવાયેલા સાહિલનું ધ્યન અચાનક ઘડિયાળ પર પડ્યુ. પોણા અગિયાર વાગી ગયા હતા. તે ફટાફટ ‘મલ્હોત્ર હાઉસ’ તરફ ચાલતો થયો. ‘મલ્હોત્ર હાઉસ’માં જઈને તેણે રિસેપ્ન પર પોતાનું નામ આપ્યુ. ‘વાઘમારેસા’બ, વો ઓમર હાશમી એક લડકી કે પીછે હૈ. ઉસને કલ વો લડકી કો અપની ઓફિસ મે બુલાયા થા ઔર આજ વો લડકી વાપસ ઉસ કી ઓફિસ મે આનેવાલી હૈ. કોઈ ચક્કર હૈ. મુઝે ઔર દૂસરે એક આદમી કો વો લડકી પે વોચ રખને કે લિયે ઉસને બોલા હૈ. ઔર વો બાર-બાર કોલ કરકે રિપોર્ ભી લે રહા હૈ કિ વો લડકી કહાં હૈ, ક્ય કર રહી હૈ, કિસ કે સાથ હૈ...’ ઓમર હાશમીનો ખાસ માણસ સલીમ એન્કઉન્ર સ્પશીયલીસ્ વાઘમારેને ફોન પર કહી રહ્ હતો! (ક્રમશ:) (લેખક બોલીવુડ સાથે સંકળાયેલા ગુજરાતી સાહિત્ના લોકપ્રિય નવલકથાકાર - પત્રકાર છે.) પ્રતિભાવઃ
[email protected] તે યુવાનના અવાજના ટોનથી બંદીવાન મોહિની ફફડી ઊઠી. ઓ આશુ પટેલ પ્રકરણ ઃ ૨૩ નવેમ્ર 06, 2026 (October 31 - November 06, 2026)
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NjI0NDE=